bekleyen derviş…

Sabırla bişeyleri bekliyorum. Tepki vermeden, itiraz etmeden, canı hiç olmadığı kadar yanarak ama yinede niyeyse isyan etmeden.. Sadece bi köşede eli kolu bağlı bekliyorum. Ve en saçması yada en acınası durumda ne biliyomusun? Neyi beklediğini bile bilememek. Öyle belirsiz.. karamsar.. ama niyeyse bi okadarda umut dolu.. Geçmişte biyerlerde ben daha küçücük bi kızken bigün biri bana birşeyi beklemenin hayattaki en zor şey olduğunu söylemişti. Ozamanlar pek kavrayamasamda bu söylediğini büyüdükçe çok iyi anladım. Anlamaktanda öte çok yaşadım o zorluğu. Şimdi yine o  kız olabilsem keşke. Böylesi bi bekleyişin ne olduğunu bile anlamıcak o küçük kız.. Gerçi yine anlamıyorum bişeyleri neden böyle yada neden bu bekleyiş? Ne anlatıyo gene bu diyosundur ama bende bilmiyorum inan. Ozaman beni boşverelim,  hem ne demiş şair.. “Beklemek güzel ama doğru durakta!” 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s