Ayna ayna söyle bana

Saatlerce bıkıp usanmadan Ayna dinlemek. Ayna oldukları hatta yaşadıkları zamanları özlemek. Onları özlerken insanın aslında kendi gençliğini özlemesi. Ayna Bostancı durağında diye söyler dururken ben kendimi çizim ödevi yaparken cetvel elimde buluveriyorum her defasında. Hadi kanka dediğinde kar tatili olmuşta en yakın arkadaşımla eve gelip petekte çorap kuruturken şarkıyı ezberlemeye çalışıyorum. Gelincik’le elim telefona gidiyor kızlara haber veriyorum “Kral tv’de ilk kez klibi yayınlanıcakmış koşun kanalı açın” diye. Ve her şarkıda küçük bi kıza dönüşüyorum. Zaman geçmiş büyümüşüm ama o süreçte Ayna diye bişey kalmamış. Bu tuhaf piyasada böyle değerler harcanıp gitmiş. Çünkü magazin gündemine gelicek saçmalıkları, utanç vericilikleri, ahlaksızlıkları olmamış. Benim bilmediğim duymadığım bişeyler olmuşsa bile işe yaramamış demekki ki gündemde kalıp yollarına devam edememişler. Çünkü bu işler öyle yürüyor bilindiği üzere. Sansasyonlara karışmamış uslu uslu sanatını icra etmişsen kimse seni farketmiyor. Sanatçılık zor iş vesselam. Yoldan çıkmadan yol alınmıyorsa demekki. Neyse yapcak bişey yoksa nostalji olarak dinlemeye devam etcez demektir özledikçe..

Topraktan ötesi yok’ta Cemil’in şarkısı olsun, O’nun ruhuna gitsin ozaman.. ( ama önce bi Fatiha elbette 🙏 )

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s